W ostatnich latach kryptowaluty stały się ważnym aspektem globalnego systemu finansowego, wywołując jednocześnie wiele wyzwań prawnych. Polska również zmuszona była dostosować swoje regulacje do dynamicznego rozwoju tego sektora.

Dzisiaj przyjrzymy się bliżej definicji kryptowalut, w świetle polskiego prawa. Do dzieła!

Kryptowaluty w Polskim prawie 

Kryptowaluty to wirtualne środki płatnicze, oparte na technologii blockchain. W Polskim systemie prawnym brak jest jednoznacznego ujęcia definicji kryptowalut, co sprawia, że ich status pozostaje w pewien sposób nieuregulowany. Niemniej jednak, organy regulacyjne i ustawodawcze podjęły próby dostosowania prawa do tego nowego obszaru finansowego.

W Polsce kryptowaluty nie są uznawane za legalne środki płatnicze w sensie prawnym. Narodowy Bank Polski (NBP) nie przyznaje im statusu prawnego waluty, co oznacza, że ​​nie są one traktowane na równi z tradycyjnymi formami płatności, takimi jak złotówka. Jednakże, w praktyce, kryptowaluty są szeroko akceptowane w wielu miejscach.

Pod względem podatkowym, kryptowaluty w Polsce są traktowane jako składniki majątku, a transakcje nimi dokonywane podlegają podatkowi od zysków kapitałowych. Warto zauważyć, że w 2019 roku Polski Sąd Najwyższy orzekł, że transakcje wymiany jednej kryptowaluty na inną nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT).

Jak już wspomnieliśmy, waluty wirtualne są klasyfikowane jako komponent wartości majątkowych, co definiuje art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. Definicja ta precyzuje również, że kryptowaluta stanowi cyfrowe odwzorowanie wartości, które jest wymienialne w obrocie gospodarczym na legalne środki płatnicze. Ponadto zgodnie z tym samym przepisem, kryptowaluty mogą być przechowywane cyfrowo i uznawane za element handlu elektronicznego.

W definicji waluty wirtualnej wyraźnie określono, że nie jest ona:

• Prawnym środkiem płatniczym emitowanym przez NBP, zagraniczne banki centralne lub inne organy administracji publicznej.
• Międzynarodową jednostką rozrachunkową ustanowioną przez organizację międzynarodową i akceptowaną przez poszczególne kraje należące do tej organizacji lub z nią współpracujące.
• Pieniądzem elektronicznym zgodnie z ustawą o usługach płatniczych z 19 sierpnia 2011 r.
• Instrumentem finansowym w rozumieniu ustawy o obrocie instrumentami finansowymi z 29 lipca 2005 r.
• Wekslem lub czekiem.
• Kluczowym elementem tej definicji jest możliwość wymiany kryptowalut w obrocie gospodarczym na legalne środki płatnicze, przy czym uznawane są one za waluty obce, takie jak PLN, EUR, GBP i inne waluty FIAT. W praktyce oznacza to, że kryptowaluty są akceptowane jako środek płatniczy w różnych transakcjach gospodarczych.

Jak do kryptowalut podchodzi komisja nadzoru finansowego? 

KNF precyzyjnie określił swoje stanowisko wobec handlu krypto aktywami, koncentrując się na kluczowych pojęciach takich jak ICO/tokeny, smart kontrakty i whitepaper. W kontekście tego zagadnienia Komisja Nadzoru Finansowego dokonała również klarownego podziału krypto aktywów, dzieląc je na:

• Tokeny płatnicze,
• Tokeny użytkowe,
• Tokeny inwestycyjne.

Bitcoin został zdefiniowany jako natywny token płatniczy, posiadający samoistnie określoną zmienną wartość. Ponadto KNF jednoznacznie stwierdził, że Bitcoin jest instrumentem finansowym, a transakcje z nim, czy to kupno, sprzedaż, czy nie, nie są objęte działalnością nadzorowaną. To samo dotyczy pośrednictwa w tego typu transakcjach.

Jak na kryptowaluty patrzy Unia Europejska? 

Z punktu widzenia formalnoprawnego, kryptowaluty nie spełniają kryteriów pieniądza elektronicznego zgodnie z definicją przyjętą przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego. Zgodnie z nią, waluty wirtualne, cyfrowe i kryptowaluty stanowią cyfrową reprezentację wartości, która nie została wyemitowana przez bank centralny lub organy publiczne.

Ponadto kryptowaluty nie są jednostką wartości powiązaną z walutą określonego kraju. W celu uznania ich za środek płatniczy konieczne jest jednak uznanie ich przez osoby fizyczne i prawne. Charakteryzują się one możliwością przechowywania, przenoszenia oraz podlegają handlowi elektronicznemu.

Podsumowanie

Definicja prawna kryptowalut w Polsce pozostaje w fazie rozwojowej, a regulacje ewoluują wraz z dynamicznym rozwojem tego sektora. Pomimo braku jednoznacznej klasyfikacji, Polska wprowadza środki mające na celu nadzór nad rynkiem kryptowalut, zapewniając jednocześnie bezpieczeństwo i przejrzystość dla inwestorów i użytkowników.

Biorąc pod uwagę dynamiczny rozwój rynku kryptowalut, Polska prawdopodobnie będzie musiała dostosować swoje regulacje, aby skutecznie zarządzać tym sektorem. Jednakże, w obecnej chwili, brak jednoznacznej definicji prawnej kryptowalut może utrudniać ich precyzyjne uregulowanie.

Masz wątpliwości z rozliczeniem się z kryptowalut? Skontaktuj się z biurem rachunkowym Taxo – https://www.taxo-acc.pl/kontakt/